Ook stomgedaan!
Sinds een tijdje krijg ik voortdurend meldingen dat mijn computer gevaar loopt.
Heel irritant. Zelfs als de computer niet met Internet in verbinding staat is dit het geval.
Het advies luidt dat je een antivirus programma op je computer moet installeren en automatische updates aan moet zetten, en een firewall en windows defender ( een programma dat werkelijk niets doet, volkomen nutteloos is en de boel eindeloos vertraagt.
Dat op zich vind ik al stomgedaan want waarom is een operating systeem niet zo gemaakt dat het volkomen onaantastbaar is voor virussen en dergelijke?
Vroeger had je computers waar het hele werkingsmechanisme ( het operating systeem dus ) in een chip zat. Razendsnel waren die computers: als je zo'n ding aanzette, dan werkte hij meteen, vergelijkbaar met een willekeurig ander elektrisch apparaat en zo hoort het ook.
Maar nu, terwijl de snelheid van de CPU ( de processor ) verduizendvoudigd is, duurt het vaak wel een minuut of zelfs langer voordat je er wat mee kan. Hoe meer programma's je installeert hoe langzamer hij opstart en hoe trager hij ook werkt.
En de grootste vertragers zijn de virusprogramma's en de automatische updates.
Vaak denk ik dat Windows zelf een virus is.
Nou heb je van die Apple fanaten die beweren dat een Apple computer nooit last heeft van virussen, maar ja in de basis werkt zo'n Apple of Linux operating systeem op een zelfde manier als Microsoft Windows, alleen is het voor virusmakers weer niet interessant omdat Apple maar 5% van de markt heeft.
Nee, het wordt tijd voor een computer zonder operating systeem. Elk programma heeft op zo'n computer zijn eigen OS ingebouwd. Het enige echt noodzakelijke stukje software om de computer op te starten zit dan veilig en onaantastbaar in een chip gebakken. Terug naar de dagen van de Sinclair ZX81, de Atari ST en de BBC computer!
Posts tonen met het label hardware. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hardware. Alle posts tonen
dinsdag 11 november 2008
zondag 9 november 2008
mobieltjes
Vroeger pakte je de telefoon, keek in je telefoonklapper of adressenboekje, draaide het nummer en kreeg degene die je wilde spreken aan de lijn.
De komst van de GSM een jaar of 15 geleden maakte het mogelijk om altijd bereikbaar te zijn en te kunnen bellen waar je ook was. LUUKS! HANDIG! EFFICIENT!
Maar al vanaf het begin was de manier waarop die gee-es-emmetjes werkten nou niet het schoolvoorbeeld van een goed doordacht product. Vrijwel elk merk, Motorola, Nokia, Siemens, Ericsson, Alcatel enzovoort, propte zijn toestelletjes vol met vaak onbegrijpelijke extra functies, mogelijkheden die vaak in de gebruiksaanwijzing maar half werden uitgelegd of misschien waren de toepassingen nog niet helemaal af.
Ik heb inmiddels een stuk of 7 toestellen versleten: Motorola, Nokia, Mitsubishi, Nokia, Sony Ericsson, Sony Ericsson, Nokia.
Type nummers weet ik niet meer, maar ik weet wel dat ze geen van allen voldeden.
Daarbij komt dat ze steeds kleiner worden terwijl het aantal extra functies steeds groter wordt. Je kunt filmen, fotograferen, internetten, e/mailen, tekstverwerken, een spreadsheet maken, mp3 luisteren, geluid opnemen en weet ik veel wat nog meer.
Het schermpje waar dat allemaal op moet gebeuren en de knopjes waarmee dat bediend moet worden zijn echter zo klein dat eigenlijk geen enkele van deze toepassingen serieus te nemen is. De kwaliteit van de foto´s is vaak pulp, de ingebouwde speaker zo klein dat de geluidskwaliteit flut is en bovenal is de software waarmee het allemaal aangestuurd wordt vaak maar half af.
Oh ja en als je dan eens wilt telefoneren is het meestal een hele puzzel om het telefoonnummer te vinden en er achter te komen hoe je dat moet bellen.
Alleen al het feit dat de meeste toestellen een groene en een rode telefoon knop hebben. Groen om te bellen, rood om te verbreken.
Dus net zoiets als een lichtknop om het licht aan te doen en dan daarnaast een aparte schakelaar om het uit te doen.
En zo kan je wel uren doorgaan. Allemaal Stomgedaan en gek genoeg is er geen enkele fabrikant die met een gadgetvrij en functioneel toestel komt. Alsof er geen opleidingen industrieel ontwerpen bestaan, wordt er, zonder enige kennis van ergonomie, maar wat op los gerotzooid.
En het publiek pikt het allemaal maar.
De komst van de GSM een jaar of 15 geleden maakte het mogelijk om altijd bereikbaar te zijn en te kunnen bellen waar je ook was. LUUKS! HANDIG! EFFICIENT!
Maar al vanaf het begin was de manier waarop die gee-es-emmetjes werkten nou niet het schoolvoorbeeld van een goed doordacht product. Vrijwel elk merk, Motorola, Nokia, Siemens, Ericsson, Alcatel enzovoort, propte zijn toestelletjes vol met vaak onbegrijpelijke extra functies, mogelijkheden die vaak in de gebruiksaanwijzing maar half werden uitgelegd of misschien waren de toepassingen nog niet helemaal af.
Ik heb inmiddels een stuk of 7 toestellen versleten: Motorola, Nokia, Mitsubishi, Nokia, Sony Ericsson, Sony Ericsson, Nokia.
Type nummers weet ik niet meer, maar ik weet wel dat ze geen van allen voldeden.
Daarbij komt dat ze steeds kleiner worden terwijl het aantal extra functies steeds groter wordt. Je kunt filmen, fotograferen, internetten, e/mailen, tekstverwerken, een spreadsheet maken, mp3 luisteren, geluid opnemen en weet ik veel wat nog meer.
Het schermpje waar dat allemaal op moet gebeuren en de knopjes waarmee dat bediend moet worden zijn echter zo klein dat eigenlijk geen enkele van deze toepassingen serieus te nemen is. De kwaliteit van de foto´s is vaak pulp, de ingebouwde speaker zo klein dat de geluidskwaliteit flut is en bovenal is de software waarmee het allemaal aangestuurd wordt vaak maar half af.
Oh ja en als je dan eens wilt telefoneren is het meestal een hele puzzel om het telefoonnummer te vinden en er achter te komen hoe je dat moet bellen.
Alleen al het feit dat de meeste toestellen een groene en een rode telefoon knop hebben. Groen om te bellen, rood om te verbreken.
Dus net zoiets als een lichtknop om het licht aan te doen en dan daarnaast een aparte schakelaar om het uit te doen.
En zo kan je wel uren doorgaan. Allemaal Stomgedaan en gek genoeg is er geen enkele fabrikant die met een gadgetvrij en functioneel toestel komt. Alsof er geen opleidingen industrieel ontwerpen bestaan, wordt er, zonder enige kennis van ergonomie, maar wat op los gerotzooid.
En het publiek pikt het allemaal maar.
zaterdag 8 november 2008
aanraak vlak op laptops
Al jaren een bron van ergernis: elke hedendaagse laptop heeft in plaats van een muis een aanraakvlak onder het toetsenbord.
Hiermee valt een computer niet serieus te bedienen. In het begin, toen laptops er net waren had je nog wel eens een trackball, al iets beter, maar die zijn helaas verdwenen.
Iedereen die ik ken met een laptop, sluit er gewoon een muis op aan. Dat betekent dat je dat hele aanraakvlak dus niet nodig hebt, maar omdat alle fabrikanten die stomme aanraakvlakken maken op hun laptops, waardoor je aan weerszijden van het aanraakvlak een ruimte houdt, zit het toetsenbord op de verkeerde plaats.
Die fabrikanten beweren allemaal dat dit ergonomisch is, maar dat is gelogen: een gewoon computertoetsenbord heeft ook geen verhoogd stuk voor de toetsen en dat werkt stukken lekkerder.
Ik zou zo graag een laptop hebben waar de toetsen van het toetsenbord meteen aan de rand beginnen...
Hiermee valt een computer niet serieus te bedienen. In het begin, toen laptops er net waren had je nog wel eens een trackball, al iets beter, maar die zijn helaas verdwenen.
Iedereen die ik ken met een laptop, sluit er gewoon een muis op aan. Dat betekent dat je dat hele aanraakvlak dus niet nodig hebt, maar omdat alle fabrikanten die stomme aanraakvlakken maken op hun laptops, waardoor je aan weerszijden van het aanraakvlak een ruimte houdt, zit het toetsenbord op de verkeerde plaats.
Die fabrikanten beweren allemaal dat dit ergonomisch is, maar dat is gelogen: een gewoon computertoetsenbord heeft ook geen verhoogd stuk voor de toetsen en dat werkt stukken lekkerder.
Ik zou zo graag een laptop hebben waar de toetsen van het toetsenbord meteen aan de rand beginnen...
Abonneren op:
Posts (Atom)